Reklam
Reklam
Reklam
Ödemiş Kent Gazetesi

Karpuz

SEVAL KONURALP

SEVAL KONURALP

Karpuz  Mevsimiyle  Birlikte  Hasatlar  Devam  Ediyor.

Öncelikle   bölgemizde  de  yetişen  ve  bugünlerde  hasatları  yavaş yavaş  yapılmaya  başlanan   Karpuz yetiştiriciliği  konusunda sizlerle  bazı bilgileri  paylaşmaya  çalışacağız.

Öncelikle, herhangi bir gübreleme veya toprak işleme yöntemi uygulamadan önce, alanınızın toprağını kontrol etmek için altı aylık veya yıllık toprak analizi yapmayı dikkate almanız gerekir. İki alan aynı değildir, toprak ve doku analizi sonucunu ve tarlanızın mahsul yetiştirme geçmişini hesaba katmadan gübreleme yöntemleri hakkında kimse size tavsiyede bulunamaz.

Ancak, çok sayıda çiftçinin uyguladığı en yaygın karpuz gübreleme planları makalenin devamında belirtilmektedir. En sık kullanılan gübreleme yöntemine “fertigasyon” denir. Çiftçiler damlama sulama sistemi ile suda çözünen gübre ile uygulama yaparlar. Bu şekilde, besin maddeleri aşamalı olarak verilir ve bitkinin besin maddelerinden yararlanabilmesi için maddeler uygun zamanda verilebilir.

Günümüzde çiftçiler 3 aylık yetişme döneminde (dikim işleminden hasata kadar) 0 ila 10 defa gübreleme yapmaktadırlar. Pek çok çiftçi dikim işleminden bir hafta önce temel gübreleme olarak dikim sıralarına iyi yanmış gübre ile gübreleme yapar ve dikimden yaklaşık iki gün sonra fertigasyon uygularlar. Bu yöntemle, mikro element açısından zengin olan Azot-Fosfor-Potasyum 12-48-8 formda gübre ile gübreleme uygularlar. İlk aşamalarda yüksek Fosfor seviyeleri, bitkilerin güçlü bir kök sistemi geliştirmelerine yardımcı olacaktır. Çoğu durumda, mikro besinler bitkilerde dikimden dolayı kaynaklanan stres koşullarının üstesinden gelmelerini kolaylaştırır.  

Karpuz yetiştiriciliğinde, rasyonel ve ölçekli bir şekilde yapılırsa,iyi bir gelir kaynağı olabilir. Kısacası, çoğu ticari karpuz yetiştiricisi, iç alana tohum (melez) ekerek karpuz yetiştirmeye başlar. Genç fidelerin büyümesini ve dikim işlemine hazır olmalarını beklerken, toprak hazırlığı yaparlar. Toprağı sürerler, ocak veya karıklar oluştururlar ve karık aralarına siyah polietilen kaplama yerleştirirler. Siyah kaplama toprağın ısınmasına yardımcı olurken, aynı zamanda yabancı otların da büyümesini önler. Ayrıca damlama sulama sistemini kurarlar. Fideler dikim için hazır olduklarında, fideleri dikmek için plastik kaplamaların üzerine küçük delikler açarlar. Çoğu durumda gübreleme, damlama sulama ve yabancı ot mücadelesi gibi uygulamalar yapılır. Meyve seyreltme de yapılır. Bu, profesyonel karpuz yetiştiricilerinin, besin kaynaklarının daha az ama daha büyük ve daha tatlı meyvelere aktarılmasını sağlamak için deforme olmuş veya az gelişmiş karpuzları çıkardığı anlamına gelir. Ticari karpuz çeşitlerinin çoğu, dikim işleminden 78-90 gün sonra hasat edilebilir. Hasat sadece el makasıyla veya bıçakla yapılabilir. Hasattan sonra karpuz yetiştiricileri, mahsulden geri kalanını sürerek imha ederler. Ayrıca, hastalıklarla mücadele etmek veya toprağın besin değerlerinin tükenmesini önlemek için mahsul değişimi yaparlar. Karpuz uzun yetişme dönemine olan bir bitkidir. Açık karpuz yetiştiriciliğinde, ekim işleminden hasada kadar ortalama 100 ila 120 gün gerekir. Ancak, tohumdan karpuz yetiştirmek istiyorsanız, bilmeniz gereken bazı gerçekler vardır. Öncelikle karpuz tohumlarının çimlenmesi için tohumların en az 18 °C toprak sıcaklığına ihtiyaçları vardır. Ayrıca, tohumların çimlenmesi için optimum nem seviyesi olması önemlidir. Aşırı sulama zararlı olabilir. Bazı üreticiler tohumları tarlaya ekmeden bir gün önce toprağı iyice sular ve tohumlar filizlenene kadar tekrar sulamazlar. Ancak, toprak kumlu ve yeterli miktarda suyu tutmakta zorluk çekiyorsa, bu iyi bir teknik değildirGünümüzde çoğu üretici aşılı karpuz fidelerini kullanmayı tercih etmektedir. Aşılama, iki farklı bitki dokusunu birleştirip tek bir bitki haline getirmek için yapılan yaygın bir tekniktir. İlk bitkinin üst kısmına çelik/kalem denir ve anaç olarak adlandırılan ikinci bitkinin kök sistemi üzerinde yetişir. Sonuç olarak, iki farklı bitkinin tüm avantajlarını birleştiren bir bitki oluşur. Bazı üreticiler anaç ve çelik olarak kullanacakları bitkileri tohumdan yetiştirmeyi tercih ederler. Bunun devamında, aşılama işlemini kendileri yaparlar, diğer yetiştiriciler ise yasal satıcılardan sertifikalı aşılı fide satın alırlar. Günümüzde yaygın olarak kullanılan fideler kabak anacı üzeKarpuz, organik maddece zengin, hafif kumlu, pH değeri 5,8 ila 6,6 arasında olan topraklarda en iyi şekilde yetişir. Aşırı sulak toprakları sevmezler. Yetersiz drenajı ve havalandırması olan ağır killi topraklardan kaçınılmalıdır. Karpuz yetiştiriciliğinin karlı olabilmesi ve yüksek verim elde edebilmek için ekim işleminden önce kapsamlı bir toprak hazırlığı yapmak gerekir. Temel toprak hazırlığı karpuz fidelerinin dikim işleminden yaklaşık 5 ay önce başlar. Bu dönemde çiftçiler tarlayı pulluk ile iyice sürerler. Sürme işlemi, toprağın havalanmasını ve drenajını olumlu yönde etkiler. Aynı zamanda sürme işlemi, taş ve diğer yabancı nesneleri topraktan çıkarır.

Dikim işleminden bir hafta önce, birçok çiftçi, daima yerel lisanslı bir tarım uzmanına danıştıktan sonra, organik gübre veya kimyasal gübre ile dikim öncesi gübreleme uygular. Karpuz bitkilerinin büyüyebilmeleri için daha fazla alana ihtiyaçları vardır, bu nedenle çiftçiler fideleri önceden belirlenmiş mesafelerde dikerler. Sonuç olarak, dikim öncesi tüm tarlaya temel gübreleme uygulamak için hiçbir sebep yoktur. İyi bir teknik, dikim yapılacak sıraları belirlemek ve devamında bu sıralara gübreleme uygulamaktır. Bu işlemden bir gün sonra, damlama sulama borularını döşemek için uygun bir zamandır. Sulama sisteminin kurulumundan sonra, bazı çiftçiler toprak analizi ile dezenfeksiyon sonucuna bağlı olarak sulama sistemi üzerinden toprak dezenfektanları uygulayabilirler (bölgenizdeki lisanslı bir tarım uzmanına danışın).

Bir sonraki ve en önemli olan adım (özellikle dikim döneminde optimum toprak sıcaklığına sahip olmayan ülkelerde) polietilen kaplamadır.  Birçok üretici, sıraları siyah veya yeşil (IRT) veya siyah plastik kaplamalar ile kaplar. Bu yöntem, kök bölgesi sıcaklığını optimum seviyelerde (> 18 ° C) korumak ve yabancı otların büyümesini önlemek içinÇoğunlukla, açık karpuz yetiştiriciliğinde dikim işlemi için en uygun dönem baharın ikinci yarısıdır. Bu dönemde, çoğunlukla don tehlikesi bitmiştir. Çiftçiler genellikle 3 ila 6 haftalık bitkileri tercih ederler. Bu noktada bitkiler 1 ila 3 gerçek yaprak geliştirmiştirler. Dikim işleminden 5 ay önce başlayan tüm hazırlık adımlarından sonra (sürme işlemi, temel gübreleme, toprak işleme, sulama sistemi kurulumu ve plastik  kaplama), dikim işlemi yapabiliriz. Üreticiler, genç fidelerin dikim yerlerini polietilen plastik kaplamanın üzerinde belirler. Devamında, bu kaplamalara delikler açılır ve fideler dikilir. Fideleri, fidanlıkta oldukları derinlikte dikmek önemlidir.

Dikim mesafeleri söz konusu olduğunda, 14 kg ağırlığında meyve veren çeşitler için yaygın olarak bitkiler arasında 1 m mesafe, sıralar arasında ise 3,5 m mesafe bırakılır. Bu şekilde hektar başına 2000-2500 bitki olur. (1 hektar = 10.000 metrekare). Mesafeler ve bitki sayısı karpuz çeşidine, çevresel koşullara ve tabii ki daima piyasa talebine ve istenen karpuz iriliğine bağlıdır. Örneğin, hektar başına daha fazla fide dikimi yapılırsa, bitkiler daha küçük irilikte meyve verecektir.  uygulanır.rine aşılanmış karpuz çeşitleridir. Tropikal olmayan ülkelerde, ilkbaharda bile, don veya şiddetli yağmur tehlikesi vardır, bu nedenle çoğu üretici alçak tüneller ile genç bitkileri koruma altına alır. Dikimden hemen sonra, plastik veya demir destek çubukları ve beyaz plastik örtüler kullanarak 50 cm yüksekliğinde tüneller yapılır. Kısacası, istenen mikroklima koşulları oluşturmak ve genç fideleri zararlı etkenlerden korumak için alçak seralar yapılır.

Yaklaşık 45 gün sonra (hava şartlarına bağlı olarak), bitkilerin üstünü tamamen açıncaya kadar yavaş yavaş seraların örtülerini yırtmaya başlarlar. Birkaç gün sonra, tüneli alandan tamamen kaldırırlar. Tünelin bu şekilde kademeli olarak ve yavaş yavaş yırtılması çok önemlidir. Aksi takdirde, plastik örtünün aniden çıkarılması bitkileri zorlayacaktır. Bazı karpuz üreticileri, budama yapmayı tercih ederken, bazıları ise budama işleminin bitkinin gelişimini ve meyve verimini geciktirdiğini iddia ederler. Bitkilerini budayanlar, yetişim döneminin ilk aşamalarında, bitkilerin sadece 3-4 sürgünü olduğunda, ana sürgünün etrafında olan çoğu sürgünleri çıkarırlar. Bu yöntemle, ana sürgünün daha fazla gelişmesi sağlanır.

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
YAZARIN SON YAZILARI
- 16 Eylül 2021
- 10 Eylül 2021
- 8 Eylül 2021
- 3 Eylül 2021
KEFİR - 1 Eylül 2021
- 27 Ağustos 2021
- 25 Ağustos 2021
- 20 Ağustos 2021
BİTKİ ve BESİN MADDELERİ - 18 Ağustos 2021
- 12 Ağustos 2021
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ